„Teatralny Sezon Nieogórkowy w Teatrze Łątek Supraśl” to inicjatywa odpowiadająca na niedostateczną letnią ofertę teatralną. W najmniejszym teatrze w Polsce prezentowane będą spektakle zjego repertuaru, każdorazowo zakończone spotkaniem z twórcami. Projekt ma na celu utrzymanie ciągłości repertuaru oraz rozwój unikalnej sceny teatralnej Podlasia.
Przedsięwzięcie jest współfinansowane ze środków Województwa Podlaskiego. W ramach działań teatr zaprezentuje cztery spektakle, w których publiczność będzie mogła uczestniczyć bezpłatnie. Wszystkie odbędą się w sierpniu i wrześniu w siedzibie teatru. Rezerwacja biletów wyłącznie online.
„Matecznik” – 12 sierpnia 2025 godz. 19:00 – REZERWACJA ONLINE
„Matecznik” – 13 sierpnia 2025 godz. 19:00 – REZERWACJA ONLINE
„Dom Posterunkowa 1. Supraśl” – 20 września 2025 godz. 18:00 REZERWACJA ONLINE (od 08.09.25)
„Nosferatu – dziennik zarazy” – 21 września 2025 godz. 19:00 REZERWACJA ONLINE (od 08.09.25)
Matecznik
Główną inspirację do powstania widowiska pt. „Matecznik” stanowi wydany w 1984 roku „album fotograficznym” Wiktora Wołkowa pt.: „Rzeka, droga, płoty, krowy, konie, stogi, wrony, bociany, drzewa, krzyże”. Wydawnictwo zrealizowało trzech wybitnych artystów: Wiktor Wołkow – autor zdjęć, Edward Redliński – autor zamieszczonych opowieści oraz Andrzej Strumiłło, który stworzył koncepcję oraz opracował ją graficznie. Zamieszczone w albumie zdjęcia inspirują do stawiania pytań: o los człowieka; o indywidualność; o przyjaźń; o istnienie smutku na świecie.Spektakl „Matecznik” stanowi kontynuację artystycznych poszukiwań realizowanych w widowiskach „Pieśni Miłosne”(2019) oraz „Pieśń rzeki”(2020). Stosowane we wcześniejszych widowiskach (Romans Perlimplina i Belisy”, „Podróż”, „Dla mnie bomba!!!”, „Okienko”, „Pan Maluśkiewicz”) spektrum technik teatru cieni i światła wzbogacono w tych spektaklach o animację oraz przetworzenia gotowych zdjęć fotograficznych. Realizowano to głównie za pomocą różnego rodzaju starych technik projekcyjnych- rzutników slajdów oraz grafoskopów.
Powstał on w 2022 roku w ramach Programu OFF Polska. Spektakl podzielony jest na kilka opowieści, które ilustrowane są fotografiami. Widzowie mogą posłuchać historii o płotach, drzewach, wronach, drogach czy rzece. W specyficzny dla teatru Łątek sposób narracja uzupełniona jest fotografiami wyświetlanymi przy pomocy rzutników, grafoskopów na różnego rodzaju tłach statycznych i ruchomych. Dzięki użytym technikom i grze Zemły widz przenosi się do świata, który na Podlasiu jest już coraz mniej spotykany. W spektaklu padają pytania o los człowieka; o indywidualność; o przyjaźń; o istnienie smutku na świecie: o rzeczy proste i codzienne ale ważne w życiu.
Poza fotografiami Wiktora Wołkowa w spektaklu użyte zostały animacje, które specjalnie do tego spektaklu przygotowała supraska artystka Agnieszka Waszczeniuk – reżyserka filmów animowanych, autorka plastyki, scenarzystka i animatorka specjalizująca się w technice animacji sypanej mieloną kawą. Ta technika została użyta do stworzenia animacji nawiązujących do prac Andrzeje Strumiłły, który przygotował napisy do albumu. Scenografię do spektaklu przygotowała Ewa Zemło – artystka plastyk, aktorka i współzałożycielka Teatru Łątek w Supraślu. Za muzykę, która stanowiła klimatyczne tło dla przedstawionej historii oraz przenosiła widzów do świata zaklętego w fotografiach odpowiadała Ania Broda, która ją przygotowała specjalnie do tego spektaklu. „Matecznik”
Reżyseria: Krzysztof Zemło
Scenariusz: Krzysztof Zemło
Scenografia: Ewa Zemło
Muzyka: Ania Kowalska (Broda)
Animacje i video: Agnieszka Waszczeniuk
Koordynacja: Przemysław Waczyński
Premiera 18 września 2022, Teatr Łątek Supraśl
„Dom. Posterunkowa 1, Supraśl”
Spektakl „Dom. Posterunkowa 1, Supraśl” to opowieść o mieszkańcach i historii domu, w którym mieści się teatr Łątek.
Przez ponad 100 lat nazbierało się wiele do opowiedzenia….
Krzysztof Zemło, reżyser, aktor, współwłaściciel domu podjął się próby ponownego znalezienia tożsamości miejsca, w którym żyje i tworzy. Opowiedzenia o świecie, którego już nie ma, w otoczeniu ścian, podłóg i przedmiotów, które to wszystko pamiętają.Jak autor poradzi sobie w spotkaniu z historią własnego małego świata? W przygotowaniach do spektaklu zebrał materiały historyczne oraz relacje rodzinne dotyczące ludzi i wydarzeń, które przez ponad wiek byli częścią tego miejsca. Ten spektakl to wykreowane z teatralnej – ulotnej tkanki spotkanie przeszłości z teraźniejszością. Pokazujący niezwykłe życie zwykłych ludzi z supraskiego domu przy ul. Posterunkowej 1.
Scenariusz i reżyseria – Krzysztof Zemło
Scenografia – Ewa Zemło
Muzyka – Marcin Mickiewicz
„Nosferatu – dziennik zarazy”
Spektakl „Nosferatu – dziennik zarazy” jest inspirowany powieścią „Dracula” Brama Stokera oraz filmem „Nosferatu – symfonia grozy” w reżyserii Friedricha Wilhelma Murnaua. Te zrealizowane już grubo ponad sto lat temu dzieła opowiadające historię wyprawy Jonathana Harkera do dalekiej Transylwanii i odwiedzin Hrabiego Drakuli w Londynie – stolicy ówczesnego świata, zrobiły wręcz zwrotną karierę, szczególnie w kulturze popularnej. Powodów takiego stanu rzeczy jest wiele, dominującym jednak jest podejmowanie w tych utworach archetypicznego tematu – walki życia ze śmiercią – rywalizacji Erosa i Tanathosa.
W spektaklu za pomocą monochromatycznych form cieniowych, zaczerpniętych wprost z filmu Murnaua, w technice kina manualnego – przy pomocy ręcznie przesuwanej rolki folii -„taśmy filmowej”, spokojnie i z dystansem opowiadamy tę historie po swojemu. Ożywiamy postacie i fabułę , żeby zastanowić się, czy my, mieszkańcy współczesnego Wisborga jesteśmy żywi, czy po prostu jeszcze jesteśmy nieumarli…?
Obsada – Ewa Agnieszka Zemło, Krzysztof Zemło
Reżyseria – Krzysztof Zemło
Scenografia – Ewa Zemło
Muzyka – Marcin Mickiewicz
